دعای فرج

سه شنبه, ۲ ارديبهشت ۱۳۹۹، ۰۸:۴۹ ب.ظ
نویسنده : خانم ۲۹۱۲

 

 

روحِ تحت فشار

شنبه, ۳۰ مرداد ۱۴۰۰، ۱۲:۳۵ ق.ظ
نویسنده : خانم ۲۹۱۲

گاهی واقعا برام سواله این راه که میرم درسته؟! 

بنظرتون راهی که باعث، مشغله زیاد بشه تا جایی که از هدف اصلی  (شاید) دور بمونی، راه درستیه؟ مثلا انقدر خسته بشی که وقت برای انجام واجبات به زور پیدا کنی چه برسه به مستحبات... 

میگن اگر تو فضایی بودی که همه جوره تو رو ازون دنیا غافل میکنند. بهتر مستحبات رو انجام بدی تا راه رو گم نکنی. اما این دنیا همش داره میشه دوییدن برای همین دنیا... بعد تهش چیزی نمیمونه برامون. 

من پر از سوالم، پر از تناقضم پر از تداخل... گیجی و ابهام

واقعا به یک آدم قابل اطمینان نیاز دارم. یکی که حرفش برام حجت باشه. 

میدونید من هنوز یاد نگرفتم چطوری علم هایی که دارم(همون ناچیز) رو چطور بهم ربط بدم. اینه که عصبیم میکنه😭

اونجایی که محمد یغمایی میگه:

شنبه, ۲۶ تیر ۱۴۰۰، ۰۶:۴۳ ق.ظ
نویسنده : خانم ۲۹۱۲

"نشسته ام وسط زندگی،

صبور،

غمگین،

امیدوار،

خسته و

ادامه دهنده و ادامه دهنده.... !"

دقیقا همینجام.

یک روز این جنگ ها هم تموم میشه :)

پنجشنبه, ۳ تیر ۱۴۰۰، ۱۲:۲۰ ق.ظ
نویسنده : خانم ۲۹۱۲

راستش رو بخواید، همیشه هم دونستن خوب نیست*. گاهی اونایی که نمی‌دونند راحت تر و بهتر از کسایی زندگی می‌کنند که بیشتر می‌دونند. من حق ندارم هیچ کس رو به خاطر جایگاهی که داره سرزنش بکنم. میدونید چرا؟ چون احتمال داره، اون دنیا رتبش از من بهتر بشه. اثباتش یک تناسب ساده ریاضی هست. هیچ وقت انسانی که در محدودیت یا با محدودیت به دنیا میاد با شخصی که در رفاه کامل و شرایط عالی یا حتی نرمالِ یکسان نیستند. 

خدا جای حق نشسته... اینجاست که ترسناک میشه. مثلا منی که خیلی چیزا رو میدونم و میدونم گناه باز بهش اصرار دارم که انجامش بدم. یا برعکس من با دلایل منطقی قانع شدم فلان کار برای من مفید اما انجامش نمیدم. 

هر چقدر بیشتر فکر میکنم به منظم بودن و با برنامه بودن این دنیا بیشتر حس ناچیزی میکنم. شاید مثل خیلیا دیگه، خیلی چیزا برام دغدغه نباشه.  راحت تر میتونم فشار هایی که رو به روم هست رو تحمل بکنم. به قول صخره نورد :) زندگی فقط 100 سال اولش سخته. 

اگر به شما بگن فقط یک روز، فقط یک روز بدترین سختیا رو تحمل کن بعد عشق و حال دنیا رو ببر، اون سختی رو قبول نمیکنی ؟ حتماً قبول میکنی

وضعیت ما و اون دنیا هم همینه... 100 سال این دنیا (من بهترین حالت رو گفتم و گرنه همون70_80 وشاید کمتر) در مقابل بینهایت اون دنیا، واقعاً چیزی نیست :)

حفظ کردن اعتقادات و ارزشهات توی این دوره، انصافا کار سختیه...و سخت تر هم خواهد شد. به همون سختی که ایرانی های خارج از کشور رای دادن(دمشون گرم). رای که حقشون بود اما بعضی ها با فحش و بی حرمتی میخواستند مانع بشن. این یک نمونه بود و چون حال و هوای انتخابات هست گفتم. واِلا موارد از این قبیل زیاد... حتی شاید بین دو تا دوست یا بین اقوام خودتون هم به چشم ببنید و بشنوید.

 

*البته من عاشق یادگیری هستم. امیدوارم خدا کمک بکنه، هر چیزی رو یاد می‌گیرم بتونم در عمل هم پیاده بکنم.

معجزه و آرامش

دوشنبه, ۲۴ خرداد ۱۴۰۰، ۰۶:۲۶ ق.ظ
نویسنده : خانم ۲۹۱۲

امام سجاد (ع) خیلی قشنگ با خدا حرف میزنه.

اگر به من می‌گفتند یک اسم دیگه برای صحیفه سجادیه انتخاب کن. اسمش رو میذاشتم کتاب معجزه و آرامش 💚

...

شنبه, ۱۵ خرداد ۱۴۰۰، ۰۸:۵۴ ب.ظ
نویسنده : خانم ۲۹۱۲

وقت دنیا رو گرفتی #همتی... وقت دنیا رو گرفتی با حرفات

+اومده که ادامه راهشو بره...